Abdulkadir Özdemir, 1964 yılında Almanya’ya işçi olarak giden ve 1976 yılında kesin dönüş yapan babasının, bir Türk kadınla evlendiğini ve bu evlilikten bir kardeşi olduğunu öğrendikten sonra kız kardeşini aramaya başladı. 1986 yılından bu yana kardeşini arayan Abdulkadir Özdemir, son yaşadığı yer olarak belirlediği İstanbul Ortaköy’de, mahalle muhtarından yeniden yurt dışına çıktığını öğrendi. Aramayı bırakmayan Abdulkadir Özdemir, son olarak internet üzerinden kardeşini aramaya karar verdi. Çocukları ve yeğenleri ile sosyal paylaşım sitesi Facebook’ta arayışını sürdüren Özdemir, resminden kardeşini tanıyarak, site üzerinde yazılı bulunan telefon ile kardeşine ulaştı. Telefon ile görüşen iki kardeş, Ereğli’de buluşmak için sözleşti. Ereğli’ye ağabeyinin evine, oğlu Haluk Kazan ile birlikte gelen Aysel Yıldızbakan, ilk kez buluştuğu ailesine sarılarak uzun süre ağladı. Akrabalarına uzun süre sarılıp ağlayan Yıldızbakan, yaşadığı kimsesizliği, “Allah kimseyi ailesiz bırakmasın” sözleriyle dile getirdi.
Kardeşini bulduğu için çok mutlu olduğunu belirten Abdulkadir Özdemir de duygularını şöyle ifade etti: “Kardeşimi aramaya başladım. İstanbul Beşiktaş nüfus müdürlüğüne yazı yazdım. Yazıma ‘Kardeşinizin izine rastlanmamıştır’ diye cevap geldi. İstanbul Ortaköy’de kardeşimin oturduğu belirtilen mahallenin muhtarını buldum. Muhtar kardeşimin evlerini satarak yurt dışına gittiklerini söyledi. Yıllarca aradım, bundan bir hafta önce internette Aysel Yıldızbakan diyerek internete girdim. Karşıma iki tane resim çıktı. Resimlerde kardeşimi tanıdım. Kardeşimi burnundan tanıdım. Şu anda da birlikteyiz. Bir daha da ayrılmayacağız.”
Ağabeyine ve ailesine 42 yıl sonra kavuşmanın mutluluğunu yaşayan Aysel Yıldızbakan ise yaşadığı yalnızlığı, “Bu mutluluğumun tarifi yok. Doğduğumdan bu yana kime benzediğimi, ailemin nasıl birileri olduğunu hep merak ediyordum. Kendimi mantar gibi hissediyordum. Ama değilmişim. Çok mutluyum. Çok güzel kız kardeşim var. Haberleştiğimiz günden bu yana hiç uyumuyoruz. Sevinç gözyaşları döküyoruz. Bu mutluluğun tarifini yapamıyorum.” sözleriyle dile getirdi. Aile fertleri ile uzun uzun sohbet eden Aysel Yıldızbakan, yeğenlerini öperek hasret giderdi.
07 Ekim 2013 18:39
Abdulkadir Özdemir, 1964 yılında Almanya’ya işçi olarak giden ve 1976 yılında kesin dönüş yapan babasının, bir Türk kadınla evlendiğini ve bu evlilikten bir kardeşi olduğunu öğrendikten sonra kız kardeşini aramaya başladı. 1986 yılından bu yana kardeşini arayan Abdulkadir Özdemir, son yaşadığı yer olarak belirlediği İstanbul Ortaköy’de, mahalle muhtarından yeniden yurt dışına çıktığını öğrendi. Aramayı bırakmayan Abdulkadir Özdemir, son olarak internet üzerinden kardeşini aramaya karar verdi. Çocukları ve yeğenleri ile sosyal paylaşım sitesi Facebook’ta arayışını sürdüren Özdemir, resminden kardeşini tanıyarak, site üzerinde yazılı bulunan telefon ile kardeşine ulaştı. Telefon ile görüşen iki kardeş, Ereğli’de buluşmak için sözleşti. Ereğli’ye ağabeyinin evine, oğlu Haluk Kazan ile birlikte gelen Aysel Yıldızbakan, ilk kez buluştuğu ailesine sarılarak uzun süre ağladı. Akrabalarına uzun süre sarılıp ağlayan Yıldızbakan, yaşadığı kimsesizliği, “Allah kimseyi ailesiz bırakmasın” sözleriyle dile getirdi.
Kardeşini bulduğu için çok mutlu olduğunu belirten Abdulkadir Özdemir de duygularını şöyle ifade etti: “Kardeşimi aramaya başladım. İstanbul Beşiktaş nüfus müdürlüğüne yazı yazdım. Yazıma ‘Kardeşinizin izine rastlanmamıştır’ diye cevap geldi. İstanbul Ortaköy’de kardeşimin oturduğu belirtilen mahallenin muhtarını buldum. Muhtar kardeşimin evlerini satarak yurt dışına gittiklerini söyledi. Yıllarca aradım, bundan bir hafta önce internette Aysel Yıldızbakan diyerek internete girdim. Karşıma iki tane resim çıktı. Resimlerde kardeşimi tanıdım. Kardeşimi burnundan tanıdım. Şu anda da birlikteyiz. Bir daha da ayrılmayacağız.”
Ağabeyine ve ailesine 42 yıl sonra kavuşmanın mutluluğunu yaşayan Aysel Yıldızbakan ise yaşadığı yalnızlığı, “Bu mutluluğumun tarifi yok. Doğduğumdan bu yana kime benzediğimi, ailemin nasıl birileri olduğunu hep merak ediyordum. Kendimi mantar gibi hissediyordum. Ama değilmişim. Çok mutluyum. Çok güzel kız kardeşim var. Haberleştiğimiz günden bu yana hiç uyumuyoruz. Sevinç gözyaşları döküyoruz. Bu mutluluğun tarifini yapamıyorum.” sözleriyle dile getirdi. Aile fertleri ile uzun uzun sohbet eden Aysel Yıldızbakan, yeğenlerini öperek hasret giderdi.
