Üç tekerlekli motosikletiyle sosyal yaşamdan kopmuyor
Hüseyin Abacı, 1980 yılında köydeki armut ağacından düşerek omurilik felci geçirdi. O tarihten bu yana yürüyemeyen Abacı, 21 yıl önce Konya’dan getirttiği 3 tekerlekli motosikleti sayesinde hayata tutundu. Abacı, arkadaşlarıyla muhabbet etmeyi özlediğinde küçük taşıtı sayesinde Kozlu ya da çevredeki yerleşim merkezlerinde cami ve çay ocağı gibi sosyal mekanlara sıkça uğruyor. Tuncer Çotuk, Ramazan Filiz ve diğer arkadaşları da motosikletin etrafına sandalyeyle dizilerek sohbete koyuluyor. İnancı ve arkadaşları sayesinde hiçbir zaman hayata küsmediğini anlatan Abacı, “1980 yılında köyde armut toplarken ağaçtan düştüm. O günden bu yana omurilik felçlisiyim, yürüyemiyorum. Evde tekerlekli sandalyem var. Dışarıda da 3 tekerlekli motosikletimle geziyorum. Ben zaman zaman buralara geliyorum. Eski dostlarla ağabeylerle çayımızı içip muhabbetimizi yapıyoruz. Hayatımdan memnunum.” dedi. Dışarıda gezinti yapmanın ruhen iyi geldiğini dile getiren Hüseyin Abacı, şöyle devam etti: “Arkadaşlarımla sohbet etmeyi özlediğim zaman kimseye muhtaç olmadan motosikletime binerek şehir merkezindeki çay ocağına uğruyorum. Motosiklet küçük olduğu için çay ocağının kapısına kadar geliyorum. Onlar da sandalyeleri alıp benim etrafımda oturuyorlar. Çaylarımızı söylüyoruz, hem hasret gideriyoruz hem de muhabbet yapıyoruz. Şu anda Zonguldak merkezdeki oğlumun evinde kalıyorum. Eski arkadaşlarımı özlediğim zaman Kozlu’ya geliyorum. Benim için moral oluyor.”
06 Kasım 2013 15:10
Hüseyin Abacı, 1980 yılında köydeki armut ağacından düşerek omurilik felci geçirdi. O tarihten bu yana yürüyemeyen Abacı, 21 yıl önce Konya’dan getirttiği 3 tekerlekli motosikleti sayesinde hayata tutundu. Abacı, arkadaşlarıyla muhabbet etmeyi özlediğinde küçük taşıtı sayesinde Kozlu ya da çevredeki yerleşim merkezlerinde cami ve çay ocağı gibi sosyal mekanlara sıkça uğruyor. Tuncer Çotuk, Ramazan Filiz ve diğer arkadaşları da motosikletin etrafına sandalyeyle dizilerek sohbete koyuluyor. İnancı ve arkadaşları sayesinde hiçbir zaman hayata küsmediğini anlatan Abacı, “1980 yılında köyde armut toplarken ağaçtan düştüm. O günden bu yana omurilik felçlisiyim, yürüyemiyorum. Evde tekerlekli sandalyem var. Dışarıda da 3 tekerlekli motosikletimle geziyorum. Ben zaman zaman buralara geliyorum. Eski dostlarla ağabeylerle çayımızı içip muhabbetimizi yapıyoruz. Hayatımdan memnunum.” dedi. Dışarıda gezinti yapmanın ruhen iyi geldiğini dile getiren Hüseyin Abacı, şöyle devam etti: “Arkadaşlarımla sohbet etmeyi özlediğim zaman kimseye muhtaç olmadan motosikletime binerek şehir merkezindeki çay ocağına uğruyorum. Motosiklet küçük olduğu için çay ocağının kapısına kadar geliyorum. Onlar da sandalyeleri alıp benim etrafımda oturuyorlar. Çaylarımızı söylüyoruz, hem hasret gideriyoruz hem de muhabbet yapıyoruz. Şu anda Zonguldak merkezdeki oğlumun evinde kalıyorum. Eski arkadaşlarımı özlediğim zaman Kozlu’ya geliyorum. Benim için moral oluyor.”
